"Berber dükkânım için randevu defteri" yazdığında, ekranda birkaç saniye içinde çalışan bir uygulama belirmiyor; arada birkaç akıllı adım var. Bu adımları bilmek, süreci yönetmeni ve daha iyi sonuç almanı sağlar.
Süreç dört aşamadan geçer: niyetini anlamak, eksikleri sorularla tamamlamak, her şeyi bir tarifte toplamak ve onayınla üretime geçmek.
1. Niyetini anlar
İlk adımda yapay zekâ cümlenin arkasındaki işi çözer. "Randevu defteri" dediğinde bunun müşteri, saat, hizmet ve belki fiyat içerdiğini; günlük bir takvim görünümüne ihtiyaç olduğunu kendisi çıkarır. Sen işi söylersin, o işin gerektirdiklerini listeler.
2. Akıllı sorular sorar
Her işletme farklı çalışır; model bunu bilir ve tahmin etmek yerine sorar. Kaç koltuğun var, randevular kaç dakikalık, müşteriye telefonla mı ulaşıyorsun — bu tür birkaç kısa soru, uygulamanın genel bir şablon değil senin dükkânın olmasını sağlar.
Bu sorular külfet değil, sigortadır. Baştan verilen bir cevap, sonradan yapılacak üç düzeltmeyi önler.
3. Tarifi derler, sen onaylarsın
Cevaplarınla birlikte model, uygulamanın planını tek bir tarifte toplar: hangi ekranlar olacak, hangi bilgiler tutulacak, iş nasıl akacak. Bu tarif sana onaya sunulur.
Onay ekranı sürecin en değerli anıdır. Yanlış anlaşılmış bir detayı burada bir cümleyle düzeltmek, üretimden sonra düzeltmekten çok daha hızlıdır. Tarifi gerçekten oku; kapsam ve veri alanları sana doğru görünüyor mu, kontrol et.
4. Ekranları, veriyi ve akışı üretir
Onay verdiğinde model tarifi eksiksiz bir uygulamaya çevirir: arayüz ekranları, kayıtların tutulduğu veri katmanı ve ekranlar arasındaki iş akışı birlikte üretilir. Ortaya parça parça bir prototip değil, bütün hâlinde çalışan bir araç çıkar.
İlk üretimi son ürün değil, güçlü bir ilk sürüm olarak gör. Uygulamayı kullanmaya başla, eksikleri not et; sonraki derslerde bunları konuşarak nasıl düzelteceğini göreceksin.